Mens en samenleving

Onze samenleving.                                                                   

De huidige samenleving kunnen we eigenlijk omschrijven in 3 kernachtige woorden: Diversiteit, Meritocratie en  Neoliberalisme.

Diversiteit:

Je moet maar eens van links naar rechts kijken en je ziet al een hoop verschillen. Een andere nationaliteit, geslacht, huidskleur, … Niet iedereen kan even goed overweg met zoveel diversiteit. Denk maar aan de velen die terug willen naar vroeger, waar iedereen zo goed als gelijk was. Deze mensen zijn vooral bang voor verandering, ze zijn bang dat andere culturen invloed zouden hebben op hen. Daardoor bestaat er veel racisme. Gelukkig zijn er de dag van vandaag nog vele mensen die opkomen voor mensen van een andere cultuur, … Er zijn velen die hopen dat ze een zelfde revolutie kunnen veroorzaken zoals Martin Luther King dit deed.

Meritocratie:

Dit houdt in dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen daden. Is het nu een succes of een mislukking, men is er zelf verantwoordelijk voor. Zonder dat iedereen het beseft zorgt dit voor heel veel druk. Hierdoor voelen velen zich niet meer goed in hun vel. Kijk maar naar de grote aantallen van zelfdoding. Vooral bij de jongeren is er een opvallende stijging. Dit komt doordat de volwassen veel te veel eisen  van hun kind. Men heeft geen tijd meer om te tonen hoe men zich moet gedragen in de buitenwereld of hoe men moet omgaan met mislukkingen. Integendeel, men zegt juist dat het hun eigen schuld is als men faalt. Er is geen medeleven meer want men is te druk bezig met zichzelf.

Neoliberalisme:

Dit houdt in dat alles een product is geworden. Het neoliberalisme is zo ingeburgerd dat het als normaal beschouwd wordt. Neoliberalisme toont hoe de mens echt in elkaar zit. Zo is de mens egoïstisch, corrupt, … Met andere woorden het neoliberalisme haalt het slechte van de mens naar boven en onderdrukt het goede. Met de uitdrukking ‘survival of the fittest’ is alles gezegd.

Conclusie:

Maar nu we gezegd hebben hoe onze samenleving er niet moet uitzien kunnen we overgaan naar een samenleving die we dringend nodig hebben.

Zo moet de samenleving één grote gemeenschap zijn. Er moet solidariteit van elke hoek komen. Iedereen moet elkaar steunen en helpen waar nodig. We mogen niet meer achterbaks zijn en enkel mensen helpen uit eigen belang. We moeten rekenen op oprechte leiders die het volk vertegenwoordigen zoals het volk wilt. Er moet inbreng zijn van alle soorten klassen. Kortom de samenleving moet gewoon drastisch veranderen naar het tegenovergestelde maar ik denk dat dit jammer genoeg niet voor in de nabije toekomst is.

Bronnen:

• Verhaege,P., Inleveren voor of tegen het neoliberalisme, ‘internet’, 30 januari 2012, 
  (http://westrikeback.vooruit.be/wp-content/uploads/2012/01/LezingPaulVerhaeghe-Neoliberalisme1.pdf).             geraadpleegd op 09/10/13
• Verbaal, W., Wat doen wij met onze wereld dat zovele jongeren er niet meer in willen leven?, 'internet', 12 september 2011, (http://www.logia.be/2011/09/12/wat-doen-wij-met-onze-wereld-dat-zovele-jongeren-er-niet-meer-in-willen-leven/).               geraadpleegd op 09/10/13

_______________________________________________________________________________

De moderniteit is goed of toch niet?

Als je een boekje openslaat of je kijkt even op tv, dan zie je alle voordelen van de moderniteit. Maar heb je als eens stilgestaan bij de keerzijde van moderniteit?

Eerst en vooral heb je de gelijkheid. Men zegt dat iedereen gelijk is, iedereen heeft evenveel recht op van alles. Maar als we dan kijken naar de mensen die minder hebben? Wat zeggen we dan, we zeggen dan: “Zolang ik het goed heb, is er geen probleem”. Maar jammer genoeg is dit niet de mentaliteit die we de dag van vandaag moeten hebben. Iedereen heeft kans om te vallen en in zo’n situatie terecht te komen, soms sneller dan we denken. En zeker nu, nu dat alles de hoogte ingaat. Alles moet groter en beter. Maar zo wordt alles duurder. We kunnen niet meer mee, en als we niet meer meekunnen, vallen we uit de boot. Jammer genoeg is er geen beterschap in zicht als wij niet als samenleving ingrijpen. Wij moeten elkaar helpen in de harde tijden, wij kunnen dit op verschillende manieren doen. Maar om te weten wat we kunnen doen, moeten we eerst ons kunnen inleven. En dit kan aan de hand van onderstaande link.

 http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/panorama/EP_130620_Panorama_armoede

Arm Vlaanderen

(De procenten die ik hieronder vermeld kunnen verouderd zijn.)

Waar kunnen we de mindere, de mensen met mindere middelen vinden? Deze kunnen we vooral vinden in de slechtere woningen. De woningen die in mindere of zelf in slechte staat zijn. Dit zijn huizen met problemen, zoals vocht (àschimmel), kapotte leidingen, geen of weinig isolatie, … Dit helpt hun situatie niet, in tegendeel zelf. Deze mensen moeten vaak nog meer betalen omdat hun huis niet warm blijft. En dit is vaak ook de oorzaak van vele andere zaken, denk maar aan het sociaal isolement, vaak ziek zijn, … Wist je dat 34% van de kinderen in armoede leeft, leeft in een woning van slechte kwaliteit? Dit vind ik veel te veel voor een land als België. De regering zegt dan wel dat ze voor extra sociale woningen zorgen maar ze stellen zoveel eisen voor die nieuwe woningen, dat de mensen nog langer moeten wachten en dus nog langer verblijven in een slecht woning. Zo is een eis dat de woning genoeg kamers heeft voor alle gezinsleden. In het filmpje was er een vrouw met 3 kinderen, ze was geweigerd voor een woning met 3 slaapkamers omdat ze er 4 nodig heeft. Ik vind dit echt overdreven. Sommige kinderen slapen samen, ook in gezinnen van de midden klasse. Dus wat is het probleem? Ik weet ook wel dat het lastig is voor 3 kinderen in één slaapkamer, maar met 2 in één kamer vind ik haalbaar.

Vaak bestaan de gezinnen die in de armoede leven uit een eenoudergezin. Zo heeft 1/5 van de eenoudergezinnen kans om in de armoede terecht te komen. Het armoederisico in België is dan ook de hoogste van heel Europa. We zouden denken dat de andere landen het slechter doet, jammer genoeg is de realiteit die het tegendeel bewijst.

Een veelvoorkomend argument dat je in de volksmond hoort is: “Moesten ze maar gaan werken, dan gingen ze da nie tegenkomen!”. Maar uit onderzoek blijkt dat 70% van de kinderen leeft in een gezin waar de moeder of vader werkt. Dus dit argument zou je in het vervolg niet meer gebruiken. Maar als een persoon dan toch plots werkloos is, gaat het soms slechter en slechter. De schulden stapelen zich op, de persoon komt op straat terecht, de persoon wil gaan werken maar kan zich niet meer presenteren zoals vroeger. Hij kan zich in het slechtste geval niet meer wassen en geen verse kledij aantrekken. We kunnen zeggen wat we willen, dat het innerlijk telt en de capaciteiten, toch kunnen we niet ontkennen dat het uiterlijk een grote rol speelt. Bovendien spelen de kinderen vaak ook een rol. Ze willen voor de kinderen zorgen want een opvang kost veel geld. Ze missen dan ook veel beroepen omdat ze op tijd thuis willen zijn om voor de kinderen te zorgen die van het school komen.

Maar wat kunnen wij nu allemaal doen?

• Ten eerste wat helemaal geen geld kost en die zowel geldt voor jong als voor oud is hen aanvaarden. Niet hun bekijken van: “Wat doet die hier, hoe is zij gekleed, …”. Nee, loop gewoon hen voorbij zoals je een ander voorbijloopt. Je moet je niet anders gaan gedragen omdat er een verschil te zien is. En je moet vooral je mening voor jezelf houden. Je moet geen commentaren geven, kledingtips of medelijden tonen. Die mensen willen dat allemaal niet, ze willen gewoon behandelt worden zoals je een ander persoon behandelt. Vaak hebben de kinderen het meeste moeite. Zo worden ze vaak geconfronteerd door andere leeftijdsgenootjes. Kinderen die verre reizen hebben gemaakt, kinderen die dure en grote cadeaus krijgen met de feestdagen, …. Een goede tip die onlangs op de radio kwam was van een vrouw die een wens mocht doen. Zij wenste dat iedereen een kleiner cadeautje kocht dan gepland en dat het overige geld geschonken werd aan de minderbedeelden.
  
• Wat ook geen geld kost is alles wegschenken dat je zelf niet meer nodig hebt. Heb je oude degelijke kleren dan kan je deze in een container gooien om aan minderbedeelden te schenken. Heb je oud speelgoed of iets anders dan kan je deze ook schenken aan een inzamelactie of aan de kringloopwinkel.
• Maar we kunnen de mensen ook financieel helpen. Denk maar aan talloze inzamelacties. De recentste is de inzamelactie van meneer konijn. We kunnen de mensen helpen, ook al is het met kleine bedragen. Als iedereen slechts 1 euro schenkt, kunnen ze als iets doen met het geld. Maar je kan ook eten schenken, deze zie je soms staan bij de winkels.
• Je kan je ook als vrijwilliger aanbieden bij tal van organisaties, zo zoekt bond zonder naam steeds vrijwilligers. Wil je verdere uitleg, zie volgende link http://www.bzn.be/nl/page/hoe_kan_je_helpen_-104

Hoe sta ik zelf tegenover mensen die het minder breed hebben?

Ik heb in mijn jeugd veel speelgoed gehad. Dit was nieuw of tweedehands. Als het tweedehands was, wou dit niet zeggen dat ik er minder graag mee speelde, in tegendeel zelf. Ik vond het leuk om met speelgoed te spelen die je niet vond in de winkel. Er was vaak afwisseling van speelgoed, als ik niet speelde met speelgoed werd deze weer verkocht of weggeschonken. Zo hadden we een vast gezin waar wij 1x per jaar naar toegingen met een auto volgepropt met speelgoed. Deze mensen waren dolgelukkig. Ze vonden het dan ook ongemakkelijk om ons te laten vertrekken met lege handen. We kregen dan een taart of een klein bedrag mee naar huis. Deze mensen hun dankbaarheid was altijd zo duidelijk te zien en dat gaf telkens een warm gevoel vanbinnen.

Met kleren was het gelijkaardig. We verkochten kledij tweedehands of we stopten deze in zo’n containers. De echte resten van kledij deden we naar het containerpark want we gaven enkel kledij die we zelf nog zouden dragen als het niet te klein ging geweest zijn.

Als er mensen staan aan de winkels om iets te kopen voor het goede doel, dan kopen we vaak ook iets.

Met andere woorden, kijkt ik niet afkeurend naar mensen die het minder hebben. Zij hebben problemen en ik vind het chapeau dat deze mensen blijven hopen op een beter leven. Ze blijven positief terwijl wij vaak boos of ontgoocheld zijn als we iets niet krijgen, terwijl we al zoveel hebben.

____________________________________________________________________________

Diversiteit in de klas

Een middel die een kleuterjuf vaak gebruikt om iets duidelijk te maken aan de kleuters, zijn boeken. Boeken zijn een belangrijk middel om de kleuter iets aan te leren zoals diversiteit. De mensen zijn bijvoorbeeld in heel wat soorten, maten, kleuren, … te zien. En een kleuter weet niet altijd hoe hij hierop moet reageren of hij reageert erop zonder te weten wat hij eigenlijk zegt. Een veelvoorkomend voorbeeld is een kleuter die plots in contact komt met een kleuter die een bruine huid heeft. Op zo’n moment zal de kleuter zich vaak  luid afvragen waarom hij een andere huidskleur heeft? Waarom hij zich niet wast? Om zo’n situaties te vermijden, zijn er kinderboeken die dit soort diversiteit behandeld. Natuurlijk bepaald de inhoud van het boek niet alleen hoe je een visie overbrengt bij een kleuter, maar ook hoe je het brengt. Geloof je er zelf in of juist niet? Een kleuter merkt dit zeer snel op.

Met andere woorden je kan op het eerste zicht denken dat je boek heel goed is maar als je dan echt je kritische oog gebruikt, zie je in dat het eigenlijk geen zo’n goed boek is. Daarom is het belangrijk als leerkracht dat je echt goed en kritisch kijkt naar de boeken die je in de klas wil behandelen.

Hier heb ik een voorbeeld van een goed en minder goed boek:

• Slecht boek:  Rindert Kromhout en Annemarie van Haeringen: Kleine Ezel en het zwarte schaapje (Leopold, 2012). Dit boek werd als problematisch ervaren: het zwarte schaap is in het boek in alles de zondebok. Het krijgt ook de schuld van zaken die het niet gedaan heeft. Anders dan de andere personages heeft hij ook geen kleren aan.
• Goed boek: Max Velthuijs: Kikker en de vreemdeling (Leopold, 2003). Dit is een boek waar men echt de stereotypering doorbreekt.

Wil je nog verdere uitleg over boeken die de diversiteit behandelen of wil je nog meer voorbeelden van boeken? Kijk dan zeker op volgende link: http://www.kms.be/userfiles/file/Racisme%20en%20discriminatie/KMSverslagnetwerkdagracismekerenboekjeopen131113.pdf

Wat je als juf ook kan toepassen om kinderen in contact te brengen met diversiteit is het aanleren van waarden. Want een kind is van jongs af aan heel nieuwsgierig en leergierig. Het kind staat open voor andere zaken dan wat ze gewent zijn. Daarom is het zeker aan te raden dat een kleuterjuf al van in het begin de kleuter confronteert met diversiteit. Waarden aanleren is hier een goed middel voor. Zo kan je de volgende waarden aanleren:

•  Leren wat respect wil zeggen. Respect hebben voor anderen en hun eigenschappen die          misschien anders zijn dan je eigen eigenschappen.
• Leren wat verdraagzaamheid inhoud. Zo kan je de kleuter aanleren dat hij de andere moet      laten zijn wie hij/zij is.
• Leren met elkaar samen te werken. Iedereen heeft andere ideeën, iedereen is ergens goed      en minder goed in. Daarom is het belangrijk dat een kleuter met anderen kan                        samenwerken.

Deze voorbeelden van waarden leren kinderen aan om zonder oordeel naar iemand te kijken, om iedereen te aanvaarden zoals hij/zij is.

Bron: http://www.livingvalueseducation.nl/kinderen/

________________________________________________________________________________

(1) Film: “Time”

Een film dat echt passend is voor deze tijd, is de film ‘Time’. De 2 belangrijke begrippen uit de film zijn tijd en geld. Zo zeggen we vaak dat tijd geld is, die uitdrukking wordt in de film letterlijk genomen. Zo stopt je lichaam op je 25^ste met ouder worden. Vanaf dan gaat er een klok geactiveerd worden die te zien is op de arm. Zo kan je zien hoeveel jaren, dagen en uren je nog te leven hebt. Wil je langer leven dan moet je geld of in dit geval tijd verdienen. Met andere woorden het is een race tegen de klok want de meeste mensen hebben niet meer dan 24 uur op hun klok staan. Will, het hoofdpersonage vind dit niet eerlijk. Als hij op een dag een rijke man redt, die meer dan honderden jaren op zijn arm heeft staan, krijgt hij deze over. Hij wil de oneerlijkheid aanvechten en gaat naar de tijdzones waar alles op zijn gemak wordt gedaan, want zij kunnen eeuwig leven als ze willen. Will is dit niet gewend en probeert niet te rennen want dat moet hij al zijn hele leven doen.

Ik vind deze film passend bij hoe ik onze samenleving zie. Wij hebben ook altijd tijd te kort, wij zijn voortdurend gehaast. Als we dan eens op vakantie zijn of we hebben even vrij dan zijn we toch nog gehaast omdat dat zo in ons zit, die gewoonte. Kijk maar eens naar de vele auto’s op de wegen, alle mensen zijn gehaast. Zelfs de bejaarden zijn gehaast want deze zouden nog eens durven voorsteken bij de lange wachtrijen aan de kassa. Dan hebben zij alle tijd van de wereld en zijn ze nog gehaast.

_____________________________________________________________________

(2) Telefacts: “Overal gefilmd”

We worden de dag van vandaag zowat overal gefilmd. Er zijn al reeds 300 000 beveiligingscamera’s, zowel in grote als in kleine steden in België. De bedoeling van de camera’s is dat de mensen zich veilig voelen en dat dit een stimulans is om de criminaliteit te doen dalen.

Maar wat denken de mensen van al deze camera’s?

• Velen zijn er zich niet bewust van en vinden het niet iets om zich zorgen over te maken.
• Hoe meer veiligheid, hoe beter. Maar een extra politieagent is beter.
• Vragen of dit de criminaliteit zal dalen.
• We voelen ons er niet veiliger door, maar we weten wel dat de dader door de camera’s sneller gepakt zal worden.

Om de voordelen aan te tonen van de camera’s, heeft men Aalst als voorbeeld uitgekozen. Zo zegt de politie van Aalst dat in 7 à 8/ 10 zaken de camera’s nuttig zijn tot zelfs tot identificatie leiden. De camera’s worden voortdurend in werking gesteld. Zo zijn er minimum 1 à 2 inspecteurs die dag en nacht in de meldkamer zitten bij de beelden van de camera’s. Als er dan een melding binnenkomt, kan de politie gemakkelijk inzomen op de situatie die gaande is. Daarnaast kunnen ze dan de gepaste interventie sturen. Door de camera’s hebben ze al vele zaken kunnen oplossen, zaken op verschillende vlakken. Zoals gestolen voertuigen, vluchtmisdrijven na een ongeval, inbraken in handelszaken, ….

Maar daalt de criminaliteit nu werkelijk?

Nauwelijks, blijkt uit het eerste nationale onderzoek naar cameratoezicht in openbare ruimtes. De camera’s voorkomen niet maar ze kunnen wel helpen bij het pakken van de daders. Daarnaast zijn de daders niet dom, ze verplaatsen zich naar plaatsen waar de kans op betrappen zo klein mogelijk is. De criminaliteit verhuist met andere woorden.

Mijn mening:

Ik ben voor de camera’s. Ik denk niet dat we als gewone burger iets te vrezen hebben van de camera’s. Als je je gedraagt volgens de wet, dan heeft de politie geen reden om beelden van jou te sparen en eventueel voor andere doeleinden te gebruiken. Ik ben het eens met de vrouw dat de beelden niet echt een veiliger gevoel geven, maar dat je wel een gevoel krijgt dat de daders gepakt zullen worden voor hun daden. Bovendien kunnen de daders niet meer vrijkomen door te weinig bewijsmateriaal, want hoe kun je nu te weinig bewijsmateriaal hebben als alles gefilmd is? Maar jammer genoeg zijn de beelden niet altijd goed voor in de rechtbank. Zo is er een zaak voor de rechtbank gekomen (Eindhoven), daarbij hebben de daders een strafvermindering gekregen omdat de beelden waarop ze te zien waren dat ze iemand in elkaar sloegen zijn vrijgegeven. Zo kwamen deze beelden in de media terecht waardoor ze met persoonlijke gegevens te bezichtigen waren op Facebook, …. Ik vind dit geen reden om strafvermindering te krijgen. Er wordt een speciale procedure gevolgd waarbij de politie toestemming krijgt om de beelden vrij te geven. Dit heeft een doel, namelijk de identificatie.

Charleroi is een goed voorbeeld van een stad waar men de criminaliteit wil doen dalen. Zo heeft de politie in Charleroi camera’s gekocht met luidsprekers, ze hebben dit idee gehaald uit de UK. Als de camera een dilect waarneemt, dan zal de luidspreker de dader aanspreken, bijvoorbeeld “Stop! Als je afval dumpt of iets anders illegaals doet. Anders wordt er een foto genomen en daardoor riskeer je een vervolging.” Door de dader aan te spreken, voelt de dader zich al gesnapt. Hij zou misschien hierdoor beseffen dat het niet hoort wat hij nu doet, hij zal misschien stoppen en weggaan. Hierdoor zouden denken ik al heel wat domme illegale zaken verholpen worden, vaak denken de dader niet na voor ze zoiets uitspoken. Daarom denk ik dat het aantal criminele daden zouden dalen.

________________________________________________________________________

(3) Postmodernisme in het dagelijks leven

Iedereen heeft iets dat te linken is met het postmodernisme. Om te weten welke voorwerpen of materialen je hierbij kan zetten moet je eerst weten wat het precies inhoudt.

Als we het begrip bij Wikipedia intikken krijgen we de volgende uitleg:

Postmodernisme is een stroming in de filosofie en de kunst die gezien wordt als een radicale reactie op het modernisme.

Postmodernisme kan je op verschillende domeinen herkennen, zoals in de dans, literatuur, architectuur, … De ‘postmoderne’ ontwerpers wilden ingaan tegen het overheersende ‘moderne idee’ dat inhoudt dat alles functioneel moet zijn. De ontwerpers gingen steeds meer en meer aandacht besteden aan het eclecticisme. Het eclecticisme staat voor het vrij combineren van diverse materialen, structuren en vormen zonder dat het product op zich nuttig zou moeten zijn.

Ik denk dat iedereen een flessenopener heeft die een speciale vorm heeft, velen hebben tegenwoordig zelfs een sleutelhanger die ook kan dienen als flessenopener. 

Mijn mening:

Ik vind het tof dat een materiaal op een leuke manier is aangekleed, dat er verschillen zijn. Toch is het soms te veel. Soms is het echt zo erg dat je niet meer kan zien waarvoor het dient, dan sta ik daar in de winkel en vind ik het wel tof, maar voor wat dient het. Dat zijn soms vragen die ik mij dan stel want soms ishet zo verandert van de basis dat je echt niet meer ziet wat de functie is. Soms is het grappig, soms is het storend. Zo stoort mijn vader er zich verschrikkelijk aan, dan zegt hij: “Allé, al die nutteloze prulletjes eraan, waarom doen ze dit. Het heeft geen enkele functie!”. 

___________________________________________________________________

(4) Gedicht: Pesten

Dit gedicht toont duidelijk aan dat er nog te veel mensen zijn die geen respect hebben voor de diversiteit in de wereld. Iedereen is anders, maar daarom moet je toch niet de ene aanvaarden en de andere uitsluiten of pesten? Niemand, behalve de mensen die zelf gepest werden kunnen vertellen hoe het voelt om gepest te zijn. Niemand kan zeggen: “Ik begrijp hoe je je voelt”, niemand behalve diegene die het zelf ervaren heeft. Als je naar het nieuws kijkt is er een zoveelste accident gebeurt van mensen die het niet kunnen aanvaarden dat er verschillenen zijn. Zo zijn er steeds gevechten tegen homo’s, zijn er nog steeds vele pesterijen (zowel op scholen als op het werkveld). Het ergste vind ik dat volwassenen steeds zeggen tegen hun kinderen: “Je moet respect hebben voor anderen, je mag ze niet anders behandelen omdat ze anders zijn”. Maar juist deze mensen spelen een grote rol bij de zelfmoorden, bij de vechtpartijen, bij de zoveelste overbodige opmerking, … Zij kunnen het goed formuleren maar ze passen het zelf niet toe. Waarmee zijn we bezig? Hoe kunnen we het goede voorbeeld tonen aan onze kinderen als we het zelf niet toepassen? Hoe kunnen we leven met 2 heel tegenovergestelde stellingen? Daarom moet iedereen eerst bij zichzelf kijken, eerst moet men erkennen hoe men zelf denkt, hoe men zelf is tegen anderen, hoe men omgaat met de verschillen. Dan kunnen we verder werken aan een samenleving die elkaar aanvaardt zoals we zijn.

__________________________________________________________________

(5) Samenleving en allochtonen

Het valt niet te ontkennen, de samenleving bestaat nu eenmaal uit verschillende soorten. Je moet maar eens kijken als je door de straten loopt, je ziet overal verschillen. Verschillen in huidskleur, in geloof, geslacht, … Maar hoe denken we daar nu over? Kunnen we ons vinden in het idee dat er steeds meer allochtone mensen rondlopen in België? Hieronder kan je een filmpje bekijken over jongeren die hun menig uiten over de toename van de allochtonen en waaraan ze denken als ze het woord allochtoon horen.

Vele jongeren denken onmiddellijk aan de andere gewoonten. Zoals een hoofddoek, naar de moskee, andere feestdagen, … Maar ze denken ook snel aan de negatieve zaken die de allochtonen met zich meedragen. Nu denk je misschien, wat is dat discriminerend. Maar hoe komt het dat wij zo denken? Ik denk dat de oorzaak te vinden is bij de media. De media is een grote kwaaddoener, deze blaast alles nog eens extra op. Al we naar het nieuws kijken, dan zien we overvallen, gevechten, … met allochtonen. Maar gaan we dan eens kijken naar de gevangenissen in België, dan zien we plots dat er ook Belgen in de gevangenissen zitten. Choquerend? Nu denk je waarschijnlijk aan de allochtonen die opmerkingen geven, die bedreigend naar je kijken, … Maar stel je nu eens in de plaats van deze mensen. Zij zijn in de minderheid, ze voelen zich niet thuis, tussen onze neerbuigende houdingen, sommige voelen zich  ‘bedreigd’. Ze proberen vaak op (verkeerde) verschillende manieren om zich te verdedigen. Kijk eens naar de slachtoffers van pesters, deze worden vaak zelf pester omdat ze zich op deze manier verdedigen. Wel bij allochtonen is dit ook zo. Ik zeg wel erbij dat niet alle allochtonen zo zijn. Ik heb zelf allochtone vrienden waar ik goed mee overeen kom.
____________________________________________________________________

(6) Etiketten plakken of out of the box denken?

Mensen zijn geneigd om iemand of iets op te delen, een etiket op te plakken. Deze is dom, die is autistisch, de andere is dan weer een rare, … We doen het bewust en zelfs onbewust, denk maar aan de eerste indrukken die we maken over anderen. Maar is dit nu goed of slecht. Ik denk allebei, het is soms niet leuk dat je een etiket opgeplakt krijgt, maar soms is het een richtlijn. Zo weet je hoe een ander je ziet en hoe kan je nu iemand of iets beschrijven zonder een etiket op te plakken. Maar ik vind etiketten niet altijd goed. Als je een etiket bij iemand opplakt, sta je eigenlijk niet meer open voor de andere kwaliteiten of eigenschappen van die persoon. Daarom is het wel eens leuk om out of the box te denken. Denk eens verder dan je neus lang is, zoek eens naar andere eigenschappen die je totaal niet verwacht bij een persoon.

Conclusie:

Etiketten opplakken hoeft niet altijd negatief te zijn. Daarom is het belangrijk dat je tijdelijke etiketten plakt, etiketten zoekt en wijzigt.

__________________________________________________________________

(7)Leren van de dieren

Je vraagt je nu waarschijnlijk af waarom er een foto bijzit van deze twee schattige konijntjes. Wel, deze konijntjes tonen hoe zij omgaan met diversiteit. Raar? Misschien maar je kan er wel uit leren. Deze twee konijntjes heb ik in mijn tuin zitten, ze zijn minder verschillend dan ze denken, zo zijn het allebei vondelingetjes. De grote, Gipsy, had ik 2 à 3 maand voor ik de kleine, Spickey, gevonden heb. Ik wou deze bij elkaar steken, jammer genoeg kwamen ze niet overeen, nog steeds niet trouwens. De grote ging direct in de aanval. Daarom heb ik ze apart gezet. Maar wat mij wel ontroerd en wat ik schattig vind. Ze kunnen elkaar niet zien maar gaan elke avond bij elkaar gaan zitten om te slapen. Als ik in de ochtend ga om eten te geven, zitten ze allebei bij elkaar. Zelf als de ene binnen zit tijdens de winter, gaat de grote bij het net gaan zitten tot hij snapt dat de kleine niet komt. Ze komen niet overeen maar appreciëren elkaar wel op een rare manier. Ze zijn heel verschillend maar toch kunnen ze niet zonder elkaar. Wat ik nu wil duidelijk wil maken. Als zij het kunnen, waarom kunnen wij het dan niet? Wij hebben meer hersenen, hebben een groter hart, …. En toch kunnen zij het en wij niet.

_______________________________________________________________________________

(8) Onvolmaakt of gewoon anders?

Dit filmpje toont aan dat de samenleving de diversiteit niet stimuleert, in tegendeel zelfs. Overal zie je hoe een perfect iemand eruit ziet. Maar hoeveel mensen kunnen aan deze beelden tippen? Hoeveel mensen hebben zich al afgevraagd waarom zij juist zo zijn, waarom zijn ze niet zoals de modellen die uithangen. Waarom zijn mensen anders? Mensen zijn anders omdat dit juist zo leuk en leerrijk is. Iedereen kan zo van elkaar leren, iedereen doet andere ervaringen op, … juist omdat we anders zijn dan de rest. Daar is helemaal niets mis mee. Daarom vind ik juist dit filmpje zo pakkend. Wij denken niet na als we de paspoppen zien, wij vinden het vanzelfsprekend dat we zo’n beeld hebben van de perfecte mens. Dit filmpje toont aan dat iedereen leuk is, op zijn eigen manier. Misschien zie je er anders uit maar dat wil helemaal niets zeggen.

______________________________________________________________________

(9) Artikel: Rebellen ten strijde met Ipad                                    

Korte samenvatting:

Rebellen in Syrië trekken niet alleen met hun gigantische katapulten maar ook met hun Ipad ten strijde. Deze gebruiken ze om hun mortierlanceerder te richten.

Mijn mening:

Ik sta nog steeds versteld van hoe de samenleving evolueert. Ik kan het nu bijna niet meer bijhouden, hoe zal dit dan zijn als ik 50 jaar ben? Deze technische uitvindingen zijn allemaal gemaakt voor ons gemak,om ons leven eenvoudiger te maken. Maar wordt ons leven dan eenvoudiger met deze uitvindingen? De uitvinders hebben de beste bedoelingen met ons maar ze vergeten soms wat die uitvindingen van hen kan doen als het in de verkeerde handen vallen. Bijvoorbeeld de Ipad. Er zijn verschillende Apps te vinden in de App Store om vuurwapens te richten. Deze zijn ontwikkeld met de bedoeling om de doelwitten voor sportschutters beter te zien. Deze zijn helemaal niet ontwikkeld om de rebellen te helpen in hun oorlog. Maar hier hadden de uitvinders van deze App geen rekening gehouden .Door hun goede bedoeling maken ze het de mensen in Syrië moeilijker.
Ik wil nu helemaal niet zeggen dat ik tegen de evolutie ben op technisch vlak maar misschien moeten de grote denkers eerst denken aan de mogelijke gevolgen als hun uitvinding in verkeerde handen valt. Misschien moeten ze denken aan extra beveiliging voor deze Apps.

Bron:

/, /. Rebellen ten strijde met Ipad, Het nieuwsblad, 19 september 2013.
______________________________________________________________________

(10) Omgevingscirkels in foto's

verbondenheid met zichzelf

verbondenheid met andere(n)

verbondenheid met het materiële

verbondenheid met de groep/samenleving/cultuur

verbondenheid met het levensgeheel/de natuur

____________________________________________________________________