Mens en lijden

Afscheid van een pasgeborene

http://www.tvzorg.be/v/afscheid-van-pasgeboren-leven/

Dit filmpje gaat over een vrouw die een pastor is in een ziekenhuis. Daar komt ze vaak in aanraking met spiritualiteit en levensvragen. Dit komt vooral voor bij ouders die afscheid hebben moeten nemen van hun kindje. Ze probeert de koppels aan te voelen om een beeld te krijgen van wat zij willen, verwachten, … Dit kan gaan over een doopsel, uitvaart, …Dit kan Katholiek zijn maar het is niet noodzakelijk, het kan heel ruim gaan. Een koppel dat Ine begeleidt, had gekozen voor een doopsel. Ze hadden hun ouder dochtertje ook laten dopen en wilden dit ook geven aan hun niet levensvatbare baby. Volgens hen gaf dit echt een gevoel van verbondenheid en vonden het leuk dat er door het doopsel ook positieve aandacht naar de baby ging. Met andere woorden betekend een doopsel voor dit koppel heel veel.

Als koppel wil je nooit te maken hebben met een verlies van een kind, maar als je het meemaakt dan wil je wel weten wat het allemaal inhoudt, hoe het in zijn werk gaat, … Ze zijn Ine dan ook heel dankbaar.

Ook Ine heeft begeleiding nodig, en deze vind ze bij God. Zo gelooft ze dat er een soort God op haar schouder zit als ze het even niet ziet zitten om af te stappen op de ouders. Ze gelooft dat die soort God dan tegen haar spreekt, dat ze het kan en moet.

Mijn mening:

Ik vind het jammer en pijnlijk om te zien dat er toch nog steeds ouders zijn die afscheid moeten nemen van hun kind. Een kind moet afscheid nemen van de ouder en niet omgekeerd. Het aantal verliezen zijn in de jaren wel gedaald, toch zijn er nog te veel. Elke baby die sterft, is er een te veel. Ik vind het wel goed dat de samenleving zorgt voor een begeleiding van de ouders op maat van elke ouder apart. Ze houden rekening met wat de ouders willen en verlangen. Het is geen algemene begeleiding waardoor de ouders echt steun krijgen. Iedereen heeft steun nodig, ook diegene die sterk lijken zoals Ine. Zij zoekt een soort steun bij God, ze gelooft dat Hij haar steunt door haar te leiden naar de ouders die verdriet hebben. Het is mooi dat zij hier steun uit haalt want soms kan het waarschijnlijk heel hard en moeilijk zijn om sterk te blijven voor de ouders. 

______________________________________________________________

Vrijwilligerswerk in de gevangenis

http://www.tvzorg.be/v/te-quiero-mama/

Jan is een voorbeeld van een persoon die ‘een roeping’ heeft gevonden in de gevangenis. Hij heeft er persoonlijk voor gekozen om jaren terug vrijwillig in de gevangenis zich op te laten sluit. Hij had helemaal niets verkeerd gedaan, hij vond het op zo’n manier veel beter om de gevangen te begrijpen. Op deze manier kon hij zich echt inleven in wat er allemaal in het hoofd van een gevangene passeert. Zo kwam hij in contact met de slechte en goede dingen van een mens. De slechte dingen waren de honger, de vergetenheid, de foltering, … De goede dingen waren de mooiste dingen die een mens kan bezitten, zoals de creativiteit, de solidariteit en vooral de vreugde. Hij vermeld ook een link die hij legt met de christelijkheid in de gevangenis. Zo staat er in verhalen van Jezus dat er mensen vroegen aan Jezus waarom ze hem nog nooit ziek, in de gevangenis, … hebben geweten. Daarop had Jezus een heel eenvoudig antwoord. Zo zegt hij: “Elke keer dat je een zieke ziet, elke keer dat je iemand in de gevangeis ziet, dan zie je mij.”. Zo zegt Jan dat hij door deze tekst ingezien heeft, dat hij niet moet werken vanuit het idee dat hij de gevangenen moet aanmoedigen, zeggen dat alles beter zal worden als ze vrij komen. Want hij moet werken vanuit het idee dat zij, de gevangenen, zijn leven hebben bepaald. Ze hebben ervoor gezorgd dat hij een gelukkig persoon is. Hij maakt duidelijk dat hij hen niet voor de tweede keer moet veroordelen, hij moet wel zoeken naar het goede van de mens in hen. Iedereen heeft iets goed in zich. Niet alleen wij, de burgers, moeten dit beseffen, ook de gevangenen moeten dit beseffen.

Naast de uitleg dat Jan geeft, kan je een voorbeeld zien in het filmpje van een gevangene die het juiste pad weer heeft gevonden onder begeleiding van Jan. Doordat Jan steeds bij zijn moeder was en alle boodschappen doorgaf aan hem, zorgde dit voor een goede communicatie.  “Alles wat Jan doet voor hen is uit vrije wil en het is echt wat hij allemaal zegt”: zegt hij.

Mijn mening:

Het is mooi dat er nog steeds mensen zijn die vrijwillig naar de gevangenen toestappen om het goed in hen te ontdekken. Sommige zijn volledig de weg kwijtgeraakt doorheen hun leven en deze vinden ze terug door zo’n mensen zoals Jan. Wat Jan allemaal gedaan heeft om dichter bij de gevangen te staan is zeer bewonderingswaardig. Het is een voorbeeld dat er nog steeds een band is tussen de mensen. We staan niet achter de feiten die de gevangen hebben gepleegd, maar het is mooi dat we toch een inspanning doen om ze weer op het juiste pas te krijgen. Mensen die elkaar helpen is misschien toch niet zo uitstervend als ik soms denk. Het is leuk om te zien dat de gevangenen dit ook appreciëren. Want we zouden soms de neiging hebben dat we stank voor dank krijgen. Dit filmpje is een goed voorbeeld dat er toch nog hoop is voor de mensheid.

_____________________________________________________________

Allerzielen:

Om het goed te begrijpen wat Allerzielen inhoudt, moet je het woord splitsen: alle zielen. De ziel is het geheel van alle gedachten, deze leven verder na de dood. Op Allerzielen worden de mensen die overleden zijn herdacht. Op deze speciale dag verzorgen we het graf nog eens extra. We zetten een nieuw plantje en een kaarsje neer. Ook de kaars heeft een betekenis, dit betekent het licht van de aandacht. Op deze manier tonen we aan dat we aan de overledene denken.

Korte geschiedenis:

Vroeger werden de mensen, althans de rijken in de kerk begraven. Deze mensen werden soms ook de rijke stinkerd genoemd omdat het soms slecht rook in de kerk doordat de graven vaak  niet mooi aansloten. Nu worden alle mensen buiten begraven op het kerkhof. Daar komen we als mensen om te bidden tot God dat we de overledene blijven herinneren, de goede herinnering van de mensen.

Mijn mening:

Ik vind het soms choquerend als ik een graf zie dat niet onderhouden is. Dan denk ik soms aan die persoon die er ligt, waar niemand aan denkt en de moeite niet neemt om het graf te onderhouden van zijn dierbare. Maar natuurlijk kan dit door omstandigheden zijn. Ik zie ook dat de grafstenen vaak een middel zijn om het verlies te verwerken. Zo zie je vaak dat een nieuw graf perfect onderhouden wordt, soms wordt het verandert van thema of het wordt zo persoonlijk aangekleed met persoonlijke spulletjes dat je toch soms wel eventjes moet slikken als je het graf voorbij loopt. Het is mooi dat iedereen een graf persoonlijk maakt door d lievelingsbloemetjes, een gedichtje, … plaatsen. Zo is het duidelijk dat die persoon iets betekende voor een ander, dat hij niet snel vergeten zal worden. Maar na jaren zie  je toch verwaarlozing, zoals het kruid dat niet weg wordt gedaan, het graf dat scheef begint te liggen, enkel stronten van voorbijvliegende vogels, … Dan denk ik toch soms aan de persoon die daar in de grond ligt. Van mensen moeten verder gaan met hun leven, je kan het hun niet kwalijk nemen, je wordt waarschijnlijk thuis wel herdacht door een foto of een kaarsje. 

_______________________________________________________________

Ethisch leven

De kamer dat je ooit zal moeten passeren, dat is de titel van het filmpje. Vele mensen ervaren de dood op een andere manier. Vele mensen zien de dood op verschillende manieren en zien daar tekenen in van God, of in dit geval Allah. Dit filmpje gaat over opvallende overledenen die klaargemaakt werden voor het gebed. Diegene die de overledene wassen, zien soms tekenen van Allah. Zo was er een overledene die starend keek. Diegene die hem moest wassen, had een slecht gevoel bij deze persoon. Daarom vroeg hij aan de nabestaanden om smeekbedes te laten horen aan Allah. Ze weigerden dit want ze vonden het zijn verdiende loon, voor al het leed die hij teweegbracht toen hij velen uit de familie verslaafd liet maken aan drugs. Een ander heel tegenovergesteld voorbeeld was een overledene die breed glimlachte. Bij deze persoon was een goed positief gevoel, als de familie uitleg gaf van hoe hij was, was dit nog eens een bevestiging dat hij in de hemel zal terechtkomen. Hij was diegene die de anderen opriep om te bidden tot Allah.

Mijn mening:

Ik denk persoonlijk niet dat je als mens gestraft zal worden omdat je niet bid tot God. Bovendien moet God zijn mensen accepteren zoals ze zijn. Het is wel zo dat de heel gelovige mensen zoals die mensen in het filmpje lijden een betekenis geven. Zo gaan ze kijken hoe een persoon sterft en daaruit besluiten of het een beloning of straf is van Allah. Ze zullen het niet aanvaarden als gewoon iets dat bij het leven hoort. Ze zullen steeds een uitleg geven en zich afvragen waarom het juist zo gebeurde. Ik vraag mij ook soms af waarom juist iets dan of zo gebeurd maar ik weet dat ik het antwoord niet met zekerheid kan vertellen. De mensen in het filmpje zijn hier zo zeker van dat het toch wel op een manier fascinerend is.

______________________________________________________________

Martelpraktijken in Syrië

http://nos.nl/op3/video/391198-hossam-13-ze-trokken-mijn-nagels-uit.html

Martelpraktijken, dan denk ik spontaan aan de oorlogen van vroeger. Maar toch is het nu nog steeds van toepassing. Misschien niet zo dicht bij ons bed, maar toch is het bedreigend dat deze soort praktijken nog steeds toegepast worden. Ik dacht ook dat dit vooral slaan inhield, toch gaat het veel verder, zoals nagels uittrekken, geslachtsdelen pletten, elektrocuteren, … Als je zo iets ziet op tv, in die films of series dan doet dit niet veel met ons, maar als je naar het filmpje kijkt en je ziet dan zo’n echte getuigenissen. Ik kan wel zeggen dat ik er toch kippenvel van krijg. Ik kan niet begrijpen dat er mensen zijn die dit met anderen kunnen doen. Je kan toch niet zeggen dat je na zo’n praktijken een gerust geweten hebt? Ik ben blij dat er meer en meer mensen zijn die inzien dat dit echt niet meer is van deze tijd, dat zo’n praktijken niet door de beugel kan. Toch vind ik dat er nog steeds te weinig wordt gedaan om deze praktijken te straffen en te stoppen. De VN mag kordater en veel strenger optreden!

____________________________________________________________

Lied: Regina Spektor - Laughing With

No one laughs at God in a hospital

No one laughs at God in a war

No one's laughing at God when they're starving

Or freezing or so very poor

No one laughs at God when the doctor calls after some routine tests

No one's laughing at God when it's gotten real late

And their kid's not back from that party yet

No one laughs at God when their airplane starts to uncontrollably shake

No one's laughing at God when they see the one they love hand in hand with someone else

And they hope that they're mistaken

No one laughs at God when the cops knock on their door

And they say "We've got some bad new, sir,"

No one's laughing at God when there's a famine, fire, or flood

But God can be funny

At a cocktail party while listening to a good God-themed joke or...

Or when the crazies say he hates us

And they get so red in the head

You think that they're about to choke

God can be funny

When told he'll give you money if you just pray the right way

And when presented like a genie

Who does magic like Houdini

Or grants wishes like Jiminy Cricket and Santa Claus

God can be so hilarious

Ha ha

Ha ha

No one laughs at God in a hospital

No one laughs at God in a war

No one's laughing at God when they've lost all they got

And they don't know what for

No one laughs at God on the day they realize

That the last sight they'll ever see is a pair of hateful eyes

No one's laughing at God when they're saying their goodbyes

But God can be funny

At a cocktail party while listening to a good God-themed joke or...

Or when the crazies say he hates us

And they get so red in the head

You think that they're about to choke

God can be funny

When told he'll give you money if you just pray the right way

And when presented like a genie

Who does magic like Houdini

Or grants wishes like Jiminy Cricket and Santa Claus

God can be so hilarious

No one laughs at God in a hospital

No one laughs at God in a war

No one laughs at God in a hospital

No one laughs at God in a war

No one's laughing at God in a hospital

No one's laughing at God in a war

No one's laughing at God when they're starving

Or freezing or so very poor

No one's laughing at God

No one's laughing at God

No one's laughing at God

We're all laughing with God

      ________________________________________________________________

      (1)    Lied: Afscheid van een vriend:

We moeten veel te veel afscheid nemen van dierbaren. Tegenwoordig zijn er meer en meer sterfgevallen van mensen die we niet verwachten, mensen die nog jong zijn en die een heel leven voor hun zien, mensen die we niet of moeilijk kunnen missen. Daarom heb ik een liedje gekozen die door merg en been gaat. Een liedje die duidelijk weergeeft hoe het allemaal ervaren wordt.

      

        Alles is voorgoed gedaan

Als jij er klaar voor bent

'k Heb aan je zijde gestaan

Mijn God, ik heb je graag gekend

Ik blijf nu hier jij gaat naar daar

En daar is niet zover van hier

We spreken af, ik weet niet waar

En daar ontmoeten we elkaar

Zonder jou tikt de klok even snel

Maar de tijden veranderen wel

Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan

Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan

Slaap zacht, je hebt het verdiend

Je vocht tot aan je laatste zucht

En ga, ga nu m'n vriend

En droom voor eeuwig opgelucht

Net zoals vroeger kom je wel terecht

Ik weet je vindt een thuis heel gauw

En ik herhaal wat jij me ooit hebt gezegd

In m'n hart blijf ik je trouw

Zonder jou tikt de klok even snel

Maar de tijden veranderen wel

Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan

Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan

En ik weet ik zou dankbaar moeten zijn

Maar precies daarom doet het zo'n pijn

Zonder jou tikt de klok even snel

Maar de tijden veranderen wel

Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan

Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan

Zonder jou tikt de klok even snel

Maar de tijden veranderen wel

Dus ik neem afscheid, jij moet nu gaan

Weet dat je in m'n hart altijd blijft voortbestaan

_________________________________________________________________________

(2)    Wat wil jij op je begrafenis?

http://plazilla.com/mijn-begrafenis-voorbereiden-omdat-het-moet
Het leven is hard verandert, alleen het einddoel blijft het zelfde. Namelijk de dood, het is een hard en koud woord als je het hoort. Het brengt niets positiefs met zich mee, toch is het voor sommige een verlangen. Een verlangen naar de dood komt meer en meer naar voor. Kijk eens in de krant en je ziet alweer een zelfmoord, je ziet alweer een persoon die verloren heeft van zijn ziekte, … Het komt meer en meer voor, misschien werken we het ook in de hand. Tegenwoordig kan je je eigen begrafenis voorbereiden. Ik denk dat dit vooral ontworpen is voor mensen op een oudere leeftijd, toch zijn er al jonge mensen die het al op papier staan. Want zo zeggen de uitvaartverzekeringen: “Dood komt vaak wanneer je het niet verwacht”.

Een voorbeeld van een jong persoon is Danique. Zij is een jonge vrouw van 20 jaar. Zij heeft jaren gevochten tegen anorexia en ziet het niet meer zitten. Ze vind het  erg dat ze haar ouders zo gekwetst heeft doordat ze jaren hebben moeten toezien hoe zij tegen de ziekte bleef vechten. Daarom heeft ze besloten om alles van hoe ze haar begrafenis wenst te hebben op papier gezet. Het is wel choquerend om dit op het internet te lezen, dat vind ik toch. Vooral dat haar ouders weten dat ze het lijstje maakt vind ik niet denkbaar. Haar ouders vinden het dan ook heel normaal want ze helpen zelf mee met de punten die ze niet mag vergeten. Ik kan mij dit moeilijk voorstellen maar dit komt misschien omdat ik nog niet in contact ben gekomen met een persoon die anorexia heeft gehad.  Maar na het lezen van al die artikels over een eigen begrafenis zet dit me wel aan het denken. Wat zou ik willen en hoe zou ik het verdriet bij anderen kunnen verlichten?                                                                    

 ____________________________________________________________________

(3) Gedicht: Euthanasie

Einde

het einde is in zicht

kon ik dat maar zeggen

ik wil een einde zien komen

een einde aan mijn emoties

of een einde aan mijn leven

het kan zo niet verder

het doet te veel pijn

het is ondraagbaar

en ik doe anderen pijn

ik wil een einde

iemand help mij aan een einde

Einde

Het is schrijnend dat mensen echt verlangen naar de dood. Het is ondenkbaar dat sommige dit als enige uitweg zien. Als dit de enige oplossing zien, dan hoop ik dat ze op de volle steun van hun dierbaren kunnen rekenen. Het geeft ook voor hen dan een gevoel dat ze alles hebben geprobeerd en gegeven om die persoon het beste te geven. Bovendien vind ik euthanasie veel beter dan zelfmoord omdat zelfmoord toch pijnlijker is voor diegenen die achter blijven. Op zo’n manier een einde brengen aan het leven, zorgt ervoor dat er niet volwaardig afscheid is genomen.

_____________________________________________________________________

(4) Als je dood bent, leef je dan nog verder?

Ik geloof niet dat de overledenen verder leven in een andere dimensie. Ik geloof ook niet in reïncarnatie, toch vind ik het een fijne gedachte. Want omdat je gelooft in reïncarnatie, bewijs je eigenlijk dat je de overledene nog niet kwijt wou waardoor je gelooft dat deze terugkomt maar in een andere vorm. Ik geloof wel dat de overledenen verder leven in onze gedachten. Zo kan het zijn dat we soms een overledene herkennen in de gedragingen van anderen. Maar dit wil wel niet zeggen dat de overledene herboren is. Het komt door onze gedachten die we blijven houden dat we sommige gedragingen toeschrijven aan de persoon waarbij je ze gevormd hebt.

_____________________________________________________________________

(5)    Slecht nieuws vertellen aan kinderen

http://www.een.be/programmas/koppen/slecht-nieuws-vertellen-aan-kinderen

Hoe vertel je aan je kind dat je kanker hebt, hoe vertel je aan een kind dat zijn ouders zullen scheiden, …Hoe ga je met al deze vaak pijnlijke situaties om? Velen zeggen dat je de waarheid niet moet vertellen aan de kinderen want ze zijn daar niet sterk genoeg voor. Toch wil je als opvoeder of als ouder vertellen wat er allemaal gaat gebeuren, dat het kind geen schuld treft, … Want kinderen zijn sterker dan we vaak denken. Kinderen hebben zelf nood aan uitleg. Maarjah, hoe moet je dat nu aan bood brengen? Tegenwoordig bestaan er boeken op kindermaat. Zo kunnen de kinderen zich er in herkennen of juist niet. Ze kunnen een link leggen tussen het boek en tussen de realiteit. Met andere woorden, boeken zijn een goede houvast voor slecht nieuws te vertellen.

3 boeken die in het filmpje voorkomen:

• “Grote boom is ziek” van Nathalie Slosse (kanker) 
• “Benjamin” van Elfi Nijssen (verlies van broertje of zusje)
•  “Ik woon in twee huizen” van Marian De Smet (gescheiden ouders)

 ______________________________________________________________________

((6) Wat is belangrijk bij het omgaan met mensen die met lijden en sterven te maken krijgen?

Zoals er duidelijk te zien is op de foto, is voor mij het belangrijkste dat je er gewoon bent voor de persoon. Je moet je niet opdringen bij de persoon, je moet de andere niet dwingen om te vertellen over zijn gevoelens, wat er in hem omgaat. Nee, je moet er gewoon zijn voor die persoon. Het is belangrijk dat je de persoon geeft wat hij wil, zodat hij steun heeft in zijn verwerkingsproces. Het is goed dat je wil babbelen met hem maar soms heeft hij/zij dat niet nodig. Soms hebben ze nood aan stilte om na te denken, soms hebben ze juist nood aan afleiding. Omdat iedereen nood heeft aan iets anders, weet je soms maar op het moment zelf wat de persoon nu juist van jou verwacht. Het is soms iets wat je niet verwacht, dat maakt het juist moeilijk om er gewoon voor die persoon te zijn. De meeste steun en begrip haal ik uit mensen die gewoon bij mij willen zijn. Zij geven datgene dat ik wil en dat vind ik altijd zo goed, dat ze aanvoelen waar ik nood aan heb.

____________________________________________________________________

(7) Omgaan met lijden en dood in verschillende culturen

http://www.schooltv.nl/beeldbank/clip/20071205_levengeest01

Dit is een voorbeeld van een cultuur (de Chinezen) die omgaan met het lijden en de dood.
Er zijn twee visies die in de verscheidene culturen te vinden zijn. Zo is de eerste visie dat de dood het einde is, er is niets meer erachter. De tweede visie is de visie dat de dood niet het eindpunt is van het leven. Het is een soort toegangspoort naar iets anders, dit kan de hemel, het nirwana,  een wedergeboorte, …zijn. In deze visie ziet men het lijden als een zuivering, een groei van de persoonlijkheid of als een straf van God. Toch gaat men tijdens de laatste uren nog hoop geven aan de stervende dat hij zal genezen. Want als men dat niet doet, ziet men dit als respectloos en ongevoelig.

Toch zijn vele stervenden blij dat ze zullen sterven, zo krijgen ze een nieuwe start.

Als je de twee visies naast elkaar legt, dan zie je verschillen, grote verschillen. Zo zal de ene verder leven en bij de andere stopt het. Toch is de basis hetzelfde, bij de beide culturen rouwt men voor de overledene. Men gaat diegene missen en hopen dat ze rust vinden of het beter zullen hebben.

_____________________________________________________________________

(8)Film: Oscar et la dame Rose

De film gaat over een jongen, genaamd Oscar, die leukemie heeft. De behandeling van Oscar werkt niet en hij weet dat hij dood gaat. Iedereen doet anders tegen hem, zelfs zijn ouders willen niet over de dood spreken. Ze vertellen het hem zelfs niet. Hij haat het dat iedereen bang is om over de dood te spreken. Tot hij dame Rose spreekt, zij is toevallig in het gebouw om pizza’s af te leveren. Als Oscar iets mag wensen van de directeur, wenst hij om madame Rose te blijven zien. Zo gevraagd, zo gedaan. Madame Rose is eerst wat bang om tegen Oscar te spreken want ze kan niet goed tegen zieke kinderen, toch aanvaard ze het voor het geld. Langzaamaan worden de twee zeer close. Madame Rose verzint allerlei verhalen over levenslessen waaruit Oscar kan leren. Maar zijn ouders willen ook zo’n goede band hebben met hun zoon. Daarom begint madame Rose over brieven. Na lange uitleggen van madame Rose begint Oscar brieven te schrijven naar God. Zo mag hij elke dag 1 iets vragen, maar dit mag niets materieel zijn.

De film is zeker een aanrader, het is een pakkend verhaal die je niet kan loslaten. Hoe de relaties tussen de mensen kan veranderen door een ziekte wordt zeer goed aangeduid. Zo is de relatie tussen Oscar en de ouders moeilijk en wat pijnlijk. De ouders kunnen er niet over dat hun kind ernstig ziek is en dat ze alles al geprobeerd hebben dat ze kunnen. Oscar vindt ze dan weer lafaards omdat ze hem niet durven zeggen dat hij dood gaat. Tussen Oscar en de dokters is het een redelijk koele benadering. Ze proberen zoveel mogelijk te doen voor Oscar, maar ze willen hem niet te veel verwennen. Oscar denkt dan weer dat ze boos zijn op hem omdat hij een slechte patiënt is, want zijn behandeling werkt niet. De relatie tussen Oscar en madame Rose is dan weer zeer goed. Ze behandelen elkaar zonder extra aandacht te besteden aan zijn ziekte, ze laat niet alles toe en zegt hem waar het op staat. Met andere woorden het is echt een film waarbij je de verschillende reacties van mensen kan zien.

_____________________________________________________________________

(9)    Film: “Meisje met de negen pruiken”

Meisje met Negen Pruiken is gebaseerd op de bestseller van Sophie van der Stap.

De film is zeer recent, hij is van 2013 en is vanaf januari 2014 te verkrijgen in de winkel.

Korte inhoud:

De 21-jarige mooie Sophie geniet volop van het leven, ze studeert en feest erop los. Op een dag ontdekt ze dat ze kanker heeft. Ze moet opgenomen worden in het ziekenhuis, maar ze besluit zich niet gewonnen te geven. Gesteund door familie en vrienden lukt het Sophie om tussen de behandelingen door van haar jonge leven te blijven genieten; ze droomt, flirt, geniet, danst en zoent en wordt zelfs verliefd. Ze houdt een dagboek bij en combineert haar stemmingen met haar haarkleur. Voor elke gemoedstoestand een andere pruik, een andere Sofie. Met haar boek Meisje met negen pruiken start de schrijverscarrière van Sophie van der Stap.

_______________________________________________________________________

(10) Panorama: “Nelson Mandela”

Nelson, de vader van de democratie heeft eigenlijk niet veel geluk gehad in zijn leven. Hij heeft 27 jaar vastgezeten omdat hij een ideaal had. Zijn ideaal hield in dat er niemand nog gediscrimineerd mag worden omwille van de afkomst of huidskleur. Maar om te begrijpen hoe hij dit ideaal vormde, en hoe hij het kon volhouden, heb ik het begin van zijn leven op een rijtje gezet.

Alles begint in een zeer eenvoudig dorp waar de huizen echte hutten zijn. Daar wordt Nelson Mandela geboren. Als zijn vader sterft, wordt Mandela geadopteerd door de koning van het nabije dorp. Daar leert hij al wat regeren inhoudt.

Als Mandela 20 jaar is, gaat hij gaan studeren op de enige universiteit waar zwarten zich konden inschrijven. Hier leert hij dat er een zwarte elite is, dat hij niet alleen bij de stam hoort maar dat hij ook bij de bredere gemeenschap hoort van de niet-blanken. Hier leert hij ook praten over de politiek. Maar dit duurt niet lang, als Mandela gaat gaan klagen over het slechte eten, wordt hij geschorst.

Als hij terug naar het dorp gaat is de koning, zijn stiefvader alles behalve blij. Daarom steelt Mandela enkele schapen, verkoopt deze en vlucht met een vriend.

Om te overleven, heeft hij een baantje als bewaker in een goudmijn. Hier ziet hij hoe de blanken de zwarten behandelen. Hoe ze voor een hongerloon worden uitgebuit en door de blanken worden misprezen.

Tijdens WO II begint hij als stagiair in een gerechtenkantoor. Daar zal hij zijn eerste blanke vriend leren kennen. Maar Mandela woont nog steeds in de buitenwijk waar alles zeer mager is. Daardoor wordt zijn politiek bewustzijn aangeschept. Hij komt vaak in contact met Walter Sisulu, deze verdedigt de rechten van de zwarten. Dankzij hem raakt Mandela in contact met de ANC.

De situatie blijft verslechteren. Na verkiezingen  (Hendrick Verwoerd wint deze) wordt het onderscheid tussen blank en zwart nog duidelijker en pijnlijker. Dit blijft dan ook niet gemakkelijk aanvaard door de zwarten waardoor er meer en meer protesten en geweld voorkomt. De zwarte gaan in township gaan wonen waar er meer comfort wordt beloofd.

De situatie wordt zo erg (50-100 doden) dat de repressie ingrijpt. De ANC wordt verboden en de noodtoestand wordt afgeroepen. Mandela duikt onder, toch slaagt een reporter erin om hem te interviewen.

In 1920 wordt Mandela en andere leiders van de ANC gearresteerd. 6 maanden lang duurt het procces. Dit geeft Mandela de kans om zijn ideaal te gaan rondvertellen. Hierbij vertelt hij dat hij bereid is om te sterven als hierdoor zijn ideaal gerealiseerd zou kunnen worden. Omdat het buitenland het proces op de voet volgt krijgt Mandela niet de doodstraf maar levenslang.

Mandela wordt gedeporteerd naar Robbeneiland, een eiland voor de kust van Kaapstad. Hier heeft Mandela het helemaal niet goed. Er is een bar klimaat en men moet dwangarbeid (op betonnen blokken zitten en stenen breken tot grind met een hamer van 3 kilo) verrichten. Later moest men werken in de grindhoeve, als hun handen niet vol blaren zat, dan waren ze aan het bloeden. Op een dag komt er een cipier naar Mandela toe en zegt dat ze bereid zijn om hem een betere behandeling te geven, beter voedsel en kleren. Mandela weigert dit want hij is net zoals de rest vertelt hij (wat ik heel hard bewonder van hem).

Als er weer veel ophef is over Mandela dat opgesloten zit, worden er enkele reporters toegelaten tot het eiland om een beeld in de wereld te sturen dat ze het helemaal niet zo slecht hebben zoals velen denken.

Mijn mening:

Ik heb heel grote bewondering voor Mandela. Hij heeft zijn ideaal echt nagestreefd en hij was bereid om alles te geven wat hij maar kon (zijn leven) om zijn ideaal tot realisatie te zien. Het is een lange weg geweest waar hij heeft blijven voor vechten. Het is fantastisch dat hij heeft blijven volgehouden want velen zouden het al opgegeven hebben. Hij is een persoon die een grote rol heeft gespeeld in de geschiedenis en hij zal daarom zeker en vast herdacht blijven worden.

______________________________________________________________